Det var en magisk aften på Iris Scene Pinseaften. Eric Slim Zahl and The South West Swingers rocka lokalet noe så inni granskauen...
... og vi ihuga fans fikk alt vi ønska og
meir til. Og nye tilhørarar blei SlimZahlifisert. For detta rocke,
swinge og bluese så det er umulig og stå i ro. Inspirert av det
herlige 50-tallet tar Slim Zahl & Co oss med på en skikkelig
heisatur.
Bandet ga ut si debutplata i 2010. Daddy'O,
som den heiter, høsta svært gode kritikkar og blei nominert
til Spelemannsprisen i Bluesklassen. Og vi fikk sjølvsagt høra
mange av låtane fra denne plata på Iris. Tittelsporet sitte som ei
kula, og der sang vi med så det ljoma. Ellers så er jo låten Going
South en låt som går rett heim; der teksten har en litt meir intim
betydning enn en geografisk - ifølge vokalist Eric Slim Zahl. Og at
den falt i smak blant tilhørarane var lett og se. Ivar dro til med
en bassgang under den der.
Han var ikkje åleine. Det er nesten umulig
å ikkje bli medreven når detta vanvittig kula, stilriktiga og ikkje
minst dyktige bandet tar scenen. Og golvet. Slim Zahl sjøl tok
virkelig golvet; under låten Blues as Blues Can Get (Delbert
McClinton) vandra han rundt blant publikum spillande på gitaren
sin, og endte opp liggande på golvet mens han pressa herlig blues
utav gitaren sin. Ja. Eg dokumenterte det sjølvsagt på film. Se
YouTube link under.
Elles så slipper bandet i kommande dagar ut
si nye plata, og vi fikk også høra smakebitar frå denna. Og det
lover godt. Svært godt.
Eric Slim Zahl and the South West Swingers
har det mesta. Talent, humor, karisma og sceneutstråling. Og stil.
Bøttevis med stil. Tidsriktige antrekk fra 50-tallet; kulaste
attituden, rå gitar, stødig bass, heftige trommer og en god
vokal.
Og så har de the Boogieman.
Øystein Undem på tangentar er et kapittel for seg sjøl. Han får oss
til å måpa, rocka, smila og bli heilt satt ut - alt på ein gang.
Ja. Eg filma solonummeret hans. For eg får liksom ikkje til å yta
det rettferdighet med ord, så du får høra sjøl på linken under.
Heilt sinnsjukt bra er det jaffal. Og så ender dette nummeret
opp i gruppas versjon av "You never can tell" (Chuck Berry) - det
kan jo nesten ikkje bli bedre enn det.
Detta var min tredje konsert med gruppa. Og
langt ifra den siste. Å bli så høg på livet etter en sånn
konsertopplevelse, det e det besta som fins. Og då må en bare
oppsøka den feelingen igjen. Og igjen. Og igjen. Det e jo det livet
handler om, i grunn. Så derfor - Hasta la vista, Slim Zahl &
Co. Hope to see you again soon
Eric Slim Zahl tar golvet!
http://www.youtube.com/watch?v=6snspika02Q&feature=plcp
Øystein "Boogieman" Undem's fantastiske
solonummer etterfulgt av You never can tell (C.Berry):
http://www.youtube.com/watch?v=iMP43O63zmM
Tekst og video: Elin
Myran
Foto: Vidar Fjæra
